Share on Pinterest
Share with your friends










Submit
  • 120.000 kilometers op de teller

    120.000 kilometers op de teller

    Auto’s zijn tegenwoordig uitgerust met allerlei technische snufjes. Is er een lampje kapot, mijn auto geeft een melding in de display. Is het tijd voor onderhoud, dan volgt er ook een melding. Een tijdje kun je die melding wel negeren, maar op enig moment bel je dan toch de garage.

    Kilometerstand_solliciteren_45 halverwegeDie wist mij te vertellen dat de auto toe was aan de 120.000 kilometer beurt. 120.000 kilometers? Tjemig, zoveel al, dacht ik. Voor mijn gevoel waren auto’s dan toch wel min of meer op. Maar mijn auto moet toch met gemak 250.000 kilometer kunnen halen. Uitgaande van regelmatig onderhoud, natuurlijk.

    Op de helft

    En terwijl ik zat te wachten bij de garage totdat mijn automobiel mij weer naar huis ging brengen bedacht ik me dat die 120.000 kilometer zich goed laat vergelijken met hoe tegenwoordig naar medewerkers wordt gekeken. Als je tegenwoordig ouder bent dan 45, wordt je door werkgevers beschouwd als een oldtimer. Als een star en ouderwets, vaak ziek, niet met de tijd meegegaan en bovendien erg duur persoon. Terwijl je op je 45e ongeveer halverwege je carrière bent. Hal-ver-wege. Dat betekent dus: op de helft. Niet aan het eind, niet bijna aan het eind, niet “kan je niks meer mee”. Halverwege.

    Halverwege je loopbaan

    Een 45-jarige moet tegenwoordig (vroeger trouwens ook, maar toen had je nog de VUT en dat vertekende het beeld een beetje) nog ruim 20 jaar werken. Ruim 20 jaar. Vandaar dus halverwege. En dat kan de gemiddelde 45-jarige ook prima. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, de zware beroepen. Die houd je niet zo lang vol. Maar ik wil de werkgever nog wel eens spreken die zegt dat een secretaresse van 50 jaar niet kan. Ik ken ze zelf hoor, die dames die prima meekomen, vaak het geheugen van de organisatie zijn. Die zich helemaal niet zo vaak ziek melden als menigeen denkt en die prima met de tijd zijn meegegaan. Je moet het ze alleen even uitleggen hoe het werkt.

    Maar geldt dat niet voor alle medewerkers? Een arts wordt toch ook bijgeschoold, in veel beroepen is permanente educatie tegenwoordig verplicht, maar helaas nog niet in elk beroep en de een leert nou eenmaal makkelijker of sneller dan een ander. En hoe eerlijk is het eigenlijk om iemand van 45+ die op eigen houtje de ontwikkelingen bij moet benen te vergelijken met iemand die dat allemaal net op school heeft gehad?
    O ja, en dan wil ik het misschien ook nog wel eens hebben over de gemiddelde leeftijd van de werkgevers zelf. Zijn die zelf ook allemaal te duur, te weinig flexibel of te vaak ziek?

    Maar ik dwaal af. De auto doet het met inmiddels 120.000 kilometer op de teller nog prima en vraagt alleen jaarlijks misschien wat extra onderhoud. En die gaat (uitzonderingen en  ongevallen daargelaten) nog prima mee tot 250.000 kilometer.

    Bewaren

    Share with your friends










    Submit
    Leave a reply →

Leave a reply

Cancel reply

 

 

Most Commented

Share with your friends










Submit